สมเด็จโต-สุนัขมีความซื่อสัตย์
- Details
- Category: โอวาทสมเด็จโต_cat
- Published on Wednesday, 22 April 2026 14:11
- Written by Super User
- Hits: 13
สุนัขมีความซื่อสัตย์
(วันที่ ๕ กันยายน พ.ศ.๒๕๑๓)
พระเชาวน์ ญาณวีโร : ในคัมภีร์กล่าวไว้ตอนหนึ่งว่า ในบรรดาวิหคทั้งหลาย นกกานี่เลวที่สุด และในบรรดาสัตว์สี่เท้าทั้งหลาย สุนัขเลวที่สุด สำหรับในบรรดาพืชทั้งหลาย ละหุ่งนี่เลวที่สุด อันนี้หมายความว่าอย่างไรครับ
สมเด็จ : คือนี่เป็นการอุปมาอุปมัยของเหล่าอรรถกถาจารย์ ฎีกาจารย์ ในยุคต่อมา ที่จะแบ่งในพวก ในหมู่คณะ ในกลุ่มของตน เพราะฉะนั้น ถ้าให้อาตมาพูดแล้ว อาตมาว่าหมานี่ดีกว่าคน เพราะอะไรเล่า เพราะว่าสัตว์เหล่านี้เป็นสัตว์ที่มีความทรงจำในทางระบบประสาทดีกว่ามนุษย์เรียกว่าสอนจำงายกว่ามนุษย์
ทีนี้ในการที่แบ่งนี้ เขาเรียกว่า อรรถกถาจารย์ ฎีกาจารย์ ที่เขียนต่อเติมในคัมภีร์นั้น เกิดความอุปาทานยกตนเหนือกว่าเขา ก็ย่อมลงความเห็นในสิ่งนั้นๆ เป็นสิ่งเลว
ทุกอย่างในโลกนี้ ในวงการแห่งคำว่า “เลว” เขาก็มีความดีของเขา เขาอยู่ในความเลว สภาพการณ์ในพืชพันธุ์ทั้งหลายก็ไม่ได้มีความเลวในความจริงของตน
เพราะในหลักแห่งคัมภีร์บางคัมภีร์ก็ต่อเติมจนเรียกว่าเลอะแบบภาษาชาวบ้านว่า อ่านแล้วรู้จะเอาหลักไหนเป็นสรณะ จนเวลานี้บางคนที่ไม่ยึดหลักแห่งเหตุผลแห่งความจริง ก็จะอุ้มตำรา เกาะอย่างไม่ยอมถอย
นั่นคือเหล่าพวกเขาเรียกว่า นักปรัชญาในยุคปัจจุบัน เรียนศาสนาพุทธเพื่อพูด เพื่อแย้ง เพื่อโต้ ไม่ใช่เรียนศาสนาพุทธเพื่อทำเพื่อปฏิบัติให้หลุดพ้นซึ่งมีอยู่ในวงการศาสนาพุทธในปัจจุบันนี้มากมายนัก
พระเชาวน์ : ธรรมะตอนนี้เป็นการแต่งขึ้นในตอนหลัง อย่างนั้นหรือครับ
สมเด็จ : ยุคหลัง
พระเชาวน์ : ไม่ใช่พระพุทธเจ้ากล่าวเอง
สมเด็จ : พระพุทธองค์ เมื่อเป็นองค์สมณโคดม มีแต่จะพูดเรื่องว่าจะทำอย่างไรให้มนุษย์พ้นทุกข์ ทำอย่างไรจึงให้สัตว์โลกมีความสุข เพราะฉะนั้นย่อมไม่มีเวลา หรือไม่มีสมาธิที่จะมาแยกแยะในเรื่องเรียกว่า ชี้คนนั้นไม่ดี ชี้คนนี้ไม่ดี ถ้าองค์สมณโคดมยังมีอกุศลอารมณ์นี้ประจำใจแล้วไซร้ ถ้าท่านศึกษามาในคัมภีร์ย่อมทราบว่า เทวทัตนั้นทุกวิถีทางที่จะทำลายองค์สมณโคดม เหตุไฉน องค์สมณโคดมจึงไม่ลงความเห็นว่า เทวทัตนี้เป็นนักบวชที่เลวเล่า
พระเชาวน์ : ในนั้นที่กล่าวไว้ว่า ในบรรดาพืชทั้งหลาย ต้นละหุ่งเลวที่สุดนี่ ต้นละหุ่งเลวอย่างไรครับ
สมเด็จ : อาตมาไม่ใช่ผู้แต่งในเรื่องต้นละหุ่ง เพราะฉะนั้น ไม่รู้ว่ามันเลวอย่างไร
ดร.คลุ้ม วัชโรบล : หลวงพ่อครับ ต้นละหุ่งนี่ในทางวิทยาศาสตร์มันไม่ใช่ของเลว เป็นของดีนะครับ ใครว่าของเลว ตำราไหน
พระเชาวน์ : อันนี้มีในคัมภีร์มีเขียนไว้เลย แต่สำหรับที่ว่าสุนัขเลวนี่เขาก็ให้ความเห็นกันว่า สุนัขนี่ถึงจะเลี้ยงไว้ให้อิ่มอย่างไรมันก็ชอบกินขี้
สมเด็จ : นั่นคือสัญชาติญาณของสุนัขที่เขาเกิดมา สิ่งนี้ที่เขากินลงไปได้เพื่อความอยู่รอดของเขา เพราะฉะนั้น อาตมาว่า สุนัขน่ะมันยังดีกว่าเอ็ง เพราะว่าเอ็งลองสอนให้มันนอนตรงนั้น มันก็นอนตรงนั้น ไอ้มึง บอกว่ามึงตรงนี้อย่าไป มึงก็ยังไป
ดร.คลุ้ม : ขอสนับสนุนหลวงพ่อครับ หมานี่ไม่ใช่ของเลว หมานี่ซื่อสัตย์จงรักภักดีต่อเจ้านายดีกว่าคนอีกครับ คนนี่เลวกว่าหมาแยะครับ
สมเด็จ : ถ้าท่านศึกษาในหลักความจริงของศาสนา ท่านศึกษาในหลักแห่งความจริงของการปกครองแล้ว
พระราชาไม่เคยตายเพราะหมา พระราชาตายเพราะอำมาตย์ พระราชาตายเพราะเหล่าปุโรหิต พระราชาตายเพราะเหล่านางสนมกำนัล พระราชาตายเพราะเหล่าข้าหลวงภายใน พระราชาไม่เคยตายเพราะสุนัขเลย สุนัขมีแต่ความซื่อสัตย์ที่จะป้องกันพระราชาไม่ให้ถูกผู้อื่นทำลาย
เพราะนั้น ท่านจะเห็นว่า ถ้าคุณธรรมแห่งความซื่อสัตย์กตัญญูกตเวทีแล้ว หมาหรือสุนัขนี้ มีความกตัญญูกตเวทีต่อสัตวโลกมากกว่ามนุษย์ หมานั้นถ้าสังเกตดีๆ ถ้านายกลุ้มใจ หมาจะพลอยกลุ้มใจไปด้วย ถ้านายดีใจ หมาจะรู้สึกดีใจตาม ฉะนั้น อันนี้เป็นกฎธรรมดาของสัตว์ที่มีความกตัญญู แต่ถ้าเลี้ยงคนแล้ว เลี้ยงให้อิ่มยังไงภาษาชาวบ้านเขาเรียกว่า กินในบ้านแล้วก็ขี้บนหลังคา ถ้าผู้ที่เป็นอำมาตย์ หรือว่าเสนาบดีในยุคนั้น สมัยแผ่นดินจีนเขาเรียกว่าพวกขันที พวกนี้พอเลี้ยงอิ่มก็คิดกบฏ ทำลายพระเจ้าแผ่นดินซึ่งมีอยู่ทุกหัวยระแหงในราชบัลลังก์ต่างๆ แม้แต่ในขณะนี้
