สมเด็จโต-หลักการเป็นคน

Details

Category: โอวาทสมเด็จโต_cat

Published on Tuesday, 22 July 2025 12:42

Written by Super User

Hits: 228

หลักของการเป็นคน

เมื่อวันที่ ๓๑ มีนาคม พ.ศ.๒๕๑๐

สมเด็จ : หัวข้อที่อาตมาจะให้คือ “การเป็นคน”

               วิถีแห่งการเป็นคนนั้น เป็นสิ่งที่ยากยิ่งของการเกิดมาเพราะเราเป็นคน เราจะต้องสัมพันธ์กับหมู่คน หมู่คณะ หมู่มนุษย์ทั้งหลายในสากลโลก โลกของมนุษย์เมื่อเราสัมพันธ์กับเขาในรูปต่างๆ เราจะต้องได้รับทั้งความดีใจ ความเสียใจ ความพอใจ ความไม่พอใจ จากมนุษย์ที่เรามีความสัมพันธ์กับเขา เพราะสภาพการณ์จิตใจของมนุษย์นั้นนาจิตตัง ต่างฝ่ายต่างคิด ต่างคนต่างมีเหตุผลของเขาที่เขานึกว่าเขาเป็นคนโดยสมบูรณ์แต่สภาพการณ์นั้นเขาหารู้ไม่ว่าการได้ไปเรียนมากไปทำอะไรมามากแล้วก็รู้มากจึงเป็นคนโดยสมบูรณ์นั้นเป็นสิ่งไม่จริง

               สภาพการณ์จะต้องรู้จิตใจของตัวเองก่อน ถ้าจิตใจของตัวเองยังไม่รู้แล้วจะไปรู้เรื่องของคนอื่นจะไปเสนอความคิดให้คนอื่นได้อย่างไร หลักของการมีอยู่ว่า “ชนะตนแหล่ เป็นที่ชนะศัตรูทั้งหลาย”

               การที่ผู้ใดจะเป็นผู้นำก็ดี เป็นครูบาอาจารย์ของคนก็ดี จะเป็นนักการค้าก็ดี นักธุรกิจทั้งหลายก็ดีเมื่อสภาวะเหตุการณ์เกิดขึ้นก็ข่มสติอารมณ์ของตัว ข่มโทสะ โมหะและโลภะไม่ได้ก็เรียกว่าชนะตนไม่ได้ แล้วจะไปชนะศัตรูได้อย่างไร ชนะข้าศึกได้ยังไง ชนะการงานได้ยังไง

               การอยู่เป็นคนมีลมหายใจเข้าออกอยู่มีอายตนะทั้งห้าอยู่ เรียกว่ามีขันธ์ห้าพร้อมนั้น ทุกวันมีแต่ตัวโลภะขึ้น โลภะลงโทสะขึ้น โทสะลงโมหะขึ้น สับเปลี่ยนกัน สภาวะสามตัวนี้ก็สู้กันไม่ไหว สามตัวนี้เขาเรียกว่าพญามารในกายในกายเป็นผู้ที่เราจะต้องรบชนะก่อนเมื่อเป็นคนรบชนะพญามารในกายไม่ได้ จะไปชนะศัตรูได้ยังไงเพราะสภาพการณ์แล้วผู้ที่จะสอนคนอื่นจะต้องสอนตนก่อนปฏิบัติตนได้แล้วจึงจะรู้ว่าการเป็นตน และการเป็นคนนั้นเป็นอย่างไร เมื่อสอนตนไม่ได้แล้วจะไปสอนคนได้อย่างไร

               วิถีชีวิตทุกวันนี้ในโลกมนุษย์ส่วนมากไม่ได้คิดกันอย่างนี้ เอาแต่ว่ากูเรียนตำราอย่างนี้ กูก็พ่นตามตำราของกุไปมีอะไรก็ว่ากันไป ดีกรียี่สิบแปด สามสิบแปด สี่สิบห้าก็พ่วงเข้าไป แหม กูก็มีพ่วงท้ายสี่สิบห้าดีกรี หรือว่าดอกเตอร์ ดีอกนั้นแปลว่าหมา เมื่อได้ดีกรีมาแล้วกูก็ต้องยิ่งใหญ่กว่าเขา เพราะไปหลงแค่นั้น เหตุการณ์ในครอบครัวแก้ไม่ตกสักที เพราะอะไรเล่า เพราะสภาพการณ์ไม่แก้ในตัวของตัว ไม่แก้การเป็นคน คือไม่รู้ซึ้งแห่งสภาวะของการเป็นคน เมื่อไม่รู้ซึ้งแห่งสภาวะของการเป็นคนแล้วจะไปแก้สังคมได้อย่างไรทุกวันนี้โลกมนุษย์ไม่คิดอย่างนี้ คิดว่ามีพ่วงท้ายสี่สิบดีกรีมันก็เห่อเหิมว่ากูนี่เป็นคนโดยสมบูรณ์แต่ที่แท้เป็นเศษของคน เพราะชนะตนไม่ได้แล้วจะเป็นคนได้ยังไงคือตกอยู่ว่า

               การเป็นคนนั้นไม่ใช่ตน

               ตนคือตนไม่ใช่ตน

               สภาวะต้องทิ้งตนแล้วรู้ตน

               เมื่อรู้ตนก็คือตน

               ตน ตน ตนอยู่ที่ไหนหาตัวตน

               สภาพการณ์เช่นนี้แหล่ คือหลักของการเป็นคน

                                                                                                                                                                     เจริญพร