สมเด็จโต-กรรมลิขิตชีวิตมนุษย์

  • Print

A-somdejto

กรรมลิขิตชีวิตมนุษย์

เมื่อวันที่ ๓๐ มีนาคม พ.ศ.๒๕๑๐

เกิดที่นี่ แต่ต้องไปทำมาหากินที่อื่น

สานุศิษย์ : เกล้ากระผมขอเรียนถามว่า ทำไมคนบางคนเกิดที่หนึ่ง แต่กลับไปทำมาหากินในที่อื่น

สมเด็จ : วิถีชีวิตการทำมาหากินของมนุษย์นั้น ไม่ใช่อยู่ที่วิถีชีวิตจิตใจเราคิดว่าจะหากิน ณ สถานที่ใดที่หนึ่ง เพราะว่าสภาวะการเกิดนั้น เราก็รู้แล้วว่าเกิดจากกุศลกรรม อกุศลกรรมปรุงแต่งขึ้นมาให้เป็นมนุษย์ เมื่อเราเป็นมนุษย์แล้ว สภาพการณ์ที่เราจะดำรงชีวิตอยู่อย่างมนุษย์การทำมาหากินอย่างการเป็นคนนั้น ไม่ใช่อยู่ที่สภาวะการตั้งใจของเรา ที่คิดจะทำอย่างใดอย่างหนึ่งแล้วมันก็จะได้ตามใจเรา เพราะสภาวการณ์ที่จะดำรงชีพอยู่นั้นต้องมีกรรมพัวพัน คือแหล่งกรรมพัวพันของเราอยู่ทางทิศเหนือ หรือทิศใต้ ทิศตะวันตกหรือทิศตะวันออกเฉียงเหนือหรือทิศใดในพิภพนี้ แล้วแต่กรรมใดของเรามาก เมื่อกรรมนั้นของเรามากก็จะเป็นที่เราจะต้องพลัดพรากจากสถานที่ที่เราเคยอยู่กับบิดามารดา

               บางคนอยู่เมืองฝรั่ง ทำไมต้องมาตั้งหลักฐานในเมืองไทย บางคนอยู่เมืองไทยต้องไปตั้งหลักฐานที่เมืองอื่น บางคนอยู่เมืองจีนต้องหอบเสื่อ หลบร้อนมาอยู่ ณ เมืองไทย แล้วก็มาเป็นใหญ่ในกรุงสยามนี้ก็เยอะแยะ เพราะสภาพการณ์แห่งกรรมพัวพันของการทำมาหากิน การดำรงชีพของเขาอยู่ ณ กรุงสยามนี้ เข้าใจไหม

สานุศิษย์ : เข้าใจครับ